KAAP
Terug naar overzicht

Dagboek Dansand! dag 2

12/07/2019

10:30 - Hyphen (Charlotte Vanden Eynde en Nicolas Rombouts)
De dag ontwaakt met Hyphen. Charlotte Vanden Eynde en Nicolas Rombouts’ virtuoze beheersing van hun respectievelijke instrument, lichaam en contrabas, uit zich in een verkwikkend en geestig spel. Elke blik die ze uitwisselen is een provocatie. Ga eens wat verder. Doe eens wat anders. En nu?

11:30 - With All We Know (Leen Dewilde)
Verstilling gevonden in de Binnentuin van het Conservatorium aan Zee bij With All We Know. Drie generaties vrouwen in een idyllische omgeving als veranderlijke gebeeldhouwde sculpturen in een stille strijd tegen de snelheid.

13:30 - Time has fallen asleep in the afternoon sunshine (Mette Edvardsen)
Ik verplaats me met mijn levende boek Caroline, een van de performers van Time has fallen asleep in the afternoon sunshine, naar het strand. Bij aankomst blijkt dat onze stoelen verdwenen zijn (ik weet eerst niet zeker of dit deel van het stuk is). We berusten erin en maken het ons comfortabel in het zand. Caroline vertelt/is Orlando van Virginia Woolf. Mijn blik volgt een groep met strandspullen overladen voorbijgangers aan de kustlijn terwijl ze vertelt hoe Orlando, op een ochtend onverwacht wakker geworden als vrouw, een groep nomaden vervoegt en haar oude leven achter zich laat. Ze is uitverteld. Ik vertel haar hoe jaloers ik ben op het zorgeloze dwalen van het hoofdpersonage, haar totale overgave aan het avontuur. Het meest van al benijd ik hoe Orlando niets van wat haar overkomt in vraag stelt. Een lichtheid, besluiten we, die in Woolf’s andere boeken ontbreekt. Caroline verklaart het met een eenvoudig maar allesomvattend antwoord: ‘het is geschreven voor een geliefde.’

18:30 - Balagan Body (Patricia Carolin Mai)
Balagan Body komt meteen binnen. Twee jonge performers herbeleven op het strand de angst en rusteloosheid van een jeugd in een land in oorlog. Een elektrische gitaar en drum slaan in als bommen en produceren oorverdovende ontploffingen die door trommelvliezen snijden. De stilte en schoonheid van het zeezicht onderstreept het contrast tussen rust en onrust. Langzamerhand putten de intense en onnatuurlijke dansbewegingen niet alleen de performers, maar ook het publiek uit. Het voelt fout om zomaar gezellig, achteruit leunend op een stoel, toe te kijken en niet in te grijpen. Ik weet het voyeuristische schuldgevoel pas ’s avonds laat, dankzij Babylon Trio, al dansend van me af te schudden.

19u30 - Hyperspace (James Batchelor)
In Hyperspace maakt James Batchelor de ruimte voelbaar. Voortdurend wordt gewisseld tussen het omsluiten van de ruimte en het omsloten worden, bevatten en bevat worden. De performance toont niets maar uit zich in een fysieke impact die de toeschouwer meetrekt in het gebeuren.

21:30 - First Date (Karen Willems en Anneleen Keppens)
Deze creatie, tot stand gekomen in de ruwweg acht uren die de voorstelling voorafging, toont puur spelplezier van twee enorm getalenteerde vrouwen: Karen Willems en Anneleen Keppens. Hoewel de gratie van Anneleen Keppens onnavolgbaar is, stoomt het uitbundige schouwspel je meteen klaar om zelf de dansvloer te veroveren.