KAAP
Terug naar overzicht

Review 'Etna' Thi-Mai Nguyen

06/07/2019

Etna Thi-Mai Nguyen

Etna ontvouwt zich op korte tijd van iets zeer cartoonesk tot iets zeer aangrijpend. De kijker wordt aanvankelijk op afstand gehouden. Nguyen lokt met haar stereotiepe uitbeelding van een verward in zichzelf babbelende dakloze een reactie uit waar men zich gemakkelijk schuldig aan maakt in confrontatie met iemand die het noorden wat kwijt lijkt te zijn: weglachen uit ongemak. Nguyen’s bewegingen zijn groot en nerveus, schijnbaar ongecoördineerd. Ze valt in het publiek en heeft een blik op oneindig. Langzamerhand verwatert de komische uitvergroting. De wegen en obstakels die haar tot deze dwalende staat hebben veroordeeld worden duidelijk. Wat naar boven komt is een schrijnend portret dat alle veralgemening achter zich laat. Centraal staan intieme beelden die het publiek niet meeslepen in pathos maar net tot getuige bombarderen van de particulariteit van de getoonde pijn, het gecreëerde bestaan. De aanvankelijke distantiëring zorgt ervoor dat Nguyen’s beklijvende beelden een krachtige vertolking des te meer bijblijven.

Charlotte Wynant